Hey boef! Wil je onze content gebruiken? Mail dan naar: info@autoleven.com. Voor wallpapers, kijk op de wallpaperpagina!
logo

’64 Ferrari 250 GTO

2 oktober 2016, Roelofs Engineering

Het meesterwerk van Il Commendatore, de Ferrari 250 GTO.

In het begin van de jaren zestig neemt Ferrari deel aan internationale races met de 250 GT SWB. Doordat de auto niet heel aërodynamisch was, was het resultaat dat de SWB behaalde niet om over naar toe te huis schrijven. Het werd tijd voor een opvolger. Een auto die men nooit meer zal vergeten. De FIA (Fédération Internationale de l’Automobile) komt in 1962 met de regel dat alle deelnemende auto’s in het GT-kampioenschap tevens als gewone productie auto leverbaar moeten zijn. Deze auto’s moesten gehomologeerd worden. Ferrari kan dus niet een geheel nieuwe racewagen ontwikkelen zonder er ook een productiemodel van te ontwikkelen. Enzo Ferrari is echter niet voor één gat te vangen, dus hij verzint een list: het chassis van de 250 GT SWB wordt aangepast, de 3.0L V12 van de 250 Testa Rossa komt in het vooronder te liggen en hij ontwikkelt in samenwerking met Giotto Bizzarrini een zeer aërodynamische carrosserie. Zo ontstaat de fameuze 250 GTO (Gran Turismo Omologato).
De V12 levert om en nabij 290 pk bij een onvoorstelbare 7.400 tpm. Daarmee is een topsnelheid van meer dan 250 km/u mogelijk; de acceleratie naar de 100 km/u is in ongeveer 6 seconden voldaan. De V12 is gekoppeld aan een vijfversnellingsbak, wat voor die tijd zeer bijzonder was. De ruiten in de deur zijn gemaakt van kunststof en zijn uitgerust met schuifjes. De bumpers ontbreken en het interieur is puur op de racerij gericht: geen snelheidsmeter, de stoelen zijn met stof bekleed en er is geen tapijt en hemelbekleding te bekennen.
Om deel te mogen nemen aan de races moesten er minimaal 100 exemplaren worden gemaakt. Er zijn in totaal maar 39 exemplaren gemaakt: 33 GTO’s van de eerste serie uit 1962, 3 ‘62 GTO’s met het 4.0L 400 Superamerica blok en in 1964 zijn er nog eens 3 exemplaren gemaakt, de Series II. De Series II had lichte aanpassingen aan motorblok, onderstel en de versnellingsbak. Het grootste verschil was de totaal andere carrosserie. Naderhand zijn er door de Ferrari fabriek 4 Series I modellen omgebouwd naar de Series II. Maar 39 is natuurlijk geen 100, dus hoe deed Il Commendatore dat? Toen de FIA inspecteurs stuurde om te checken of alle 100 exemplaren waren gebouwd, wisselde Ferrari verschillende exemplaren per locatie. Ook nummerde Ferrari de chassisnummer zonder enige volgorde om zo auto’s aan te duiden die niet bestonden. Op deze manieren kreeg de FIA de indruk dat er 100 exemplaren gemaakt zouden zijn. Enzo Ferrari kreeg toestemming om mee te doen met het kampioenschap en de rest is geschiedenis.
Wij hebben de kans gekregen om de ’64 Ferrari 250 GTO van Roelofs-Engineering op de foto te zetten. Ongelofelijk, de prachtige Ferrari in combinatie met Kasteel Rosendael maken het plaatje helemaal af. Wat wens je nog meer? Ah, een stoel en een goed fles wijn om uren naar deze legende te kunnen kijken. Eén van de meest iconische auto’s aller tijden, gefotografeerd door AutoLeven.

Ferrari 250 GTO: een icoon, een legende, een mythe.

We bedanken Roelofs-Engineering voor de tijd die wij hadden om de schoonheid van deze prachtige klassieker vast te kunnen leggen!

Team van deze shoot

Tekst:      Kevin Peters
Foto's:     Kevin Peters & Daniel Ruis

Wallpapers

Speciaal van deze shoot

Bekijk hier alle wallpapers